facebooktwitteryoutube
in เก็บตกจากเมล์ - 27 มิ.ย., 2014
by admin - no comments
ประเทศ…เปรียบเหมือนลูกไก่ในเปลือกไข่

การเจริญเติบโตที่ยั่งยืนต้องเกิดจากภายใน เสมือนลูกเจี๊ยบที่กระเทาะเปลือกไข่ออกมาด้วยตนเอง ก็จะแข็งแรงมีศักยภาพพอที่จะเอาชีวิตรอดได้

หากแต่เป็น…ลูกเจี๊ยบที่มีคนช่วยกระเทาะเปลือกให้ในเวลาอันไม่บังควรไซร้ ก็จะเติบใหญ่เป็นไก่พิการหรืออาจเอาชีวิตไม่รอด ณ เสี้ยวนาทีที่ออกจากเปลือกไข่อันเป็นกระดอง…??

ไข่

ไข่

การจะทำให้สถานะการณ์ประเทศชาติดีขึ้นได้นั้น จำเป็นที่จะต้องเสริมสร้างกำลังจากภายใน…อย่างไรก็ดี พลังที่เกิดจากภายในนั้น จำเป็นต้องมีสิ่งกระตุ้นจากภายนอก เฉกเช่นแม่ไก่กำลังกกไข่นั่นเอง เพื่อเป็นการให้สัญญาณและการสร้างสภาวะที่เหมาะสม สู่การเปลี่ยนผ่านจากสภาวะพึ่งพิง(อาหารที่สะสมไว้-ทรัพยากรณ์ของชาติ) ไปสู่สภาวะช่วยเหลือตนเองได้(ลูกไก่-ประชาชนกลายเป็นทรัพยากรณ์สำคัญของชาติ)

ผู้บริหารบ้านเมืองจึงจำเป็นจะต้องสร้างสิ่งเร้า…เพื่อเสริมกระตุ้นแรงขับจากภายในในการพัฒนาประเทศชาติ สถานะการณ์อันเป็นปัจจัยภายนอกทั้งหมด…สามารถนำมาปรับใช้เป็นพลัง (หยิน-หยาง / อ่อนสยบแข็ง / ใช้กำลังจากศัตรูเป็นกำลังของเรา) ในการเสริมสร้างพลังให้กับประเทศ เพียงแต่แหล่งรวมพลังอันไร้ขีดจำกัดนั้นอยู่ที่ประชาชน หาใช่ภาคการเมืองเพียงลำพังไม่

การจะทำประเทศให้มั่นคงนั้น หาใช่การมีการเมืองที่เข้มแข็ง แต่เป็นการมีประชาชนที่มีศักยภาพและอิสระภาพในการนำศักยภาพที่ตนมีมาร่วมสร้างสรรค์ชาติ

การรวมประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน จะกลายเป็นอุณหภูมิที่เหมาะสม หรือจะเป็นสถานะการณ์อันเลวร้ายนั้น…ขึ้นกับประชาชนของเราเข้มแข็งและพร้อมแค่ใหน สิ่งที่รัฐบาลควรเร่งทำคือการพัฒนาค่าดัชนีวัดความพร้อมหรือศักยภาพของพลเมือง เพราะหากสามารถถอดบทเรียนออกมาได้ย่อมได้องค์ความรู้ในมิติที่จะเตรียมประชาชนให้เข้มแข็งสามารถพึ่งพาตนเองได้ … แล้วกระเทาะเปลือกไข่จากด้านใน!!!

ฝรั่งหน้าใหนหรือคู่แข่งที่เก่งกาจแค่ใหนก็ไม่สำคัญอีกต่อไป เพราะไทยเราจะแข่งกับตนเอง…ไปสู่ความเป็นประเทศชั้นนำ ด้วยพลังแห่งตน มิใช่การพึ่งพึงใคร

ที่สำคัญ…เป็นความสำเร็จแห่งเราประชาชนทุกคน มิใช่ความสำเร็จบนบริบทที่ใครบางคนครอบงำอุดมการณ์พลเมืองไว้

มนตรี ประเสริฐรุ่งเรือง

ใส่ความเห็น

*