facebooktwitteryoutube
by admin - no comments
เรื่องเล่าดีๆ จากผู้หญิงคนหนึ่ง

ผู้หญิงคนนึ่งเคยออกวิ่งด้วยความเร็วเพราะคิดว่าตัวเองวิ่งได้ดีและเร็วเหมือนคนอื่นๆ แต่วันนึ่งเธอเกิดชะล่าใจและวิ่งไวจนไม่ทันสังเกตเห็นก้อนหินเบื้องหน้า จากนั้นเธอก็สะดุดล้มและนั่นทำให้ขาเธอบาดเจ็บ เธอพยายามรักษาขาของเธอทุกวิถีทาง แต่วันแล้ววันเล่าขาเธอก็ยังรู้สึกเจ็บทุกครั้งเมื่อลองเดิน เธอทั้งเจ็บและเอาแต่ร้องไห้อยู่แบบนั้น

เรื่องเล่าดีๆ จากผู้หญิงคนหนึ่ง



นานวันเข้าเธอจึงเริ่มคิดว่าเธอคงเดินไม่ได้อีกต่อไปเพราะเธอเริ่มเหนื่อยและสุดท้ายก็เลิกความคิดที่จะหัดเดิน เธอตกอยู่ในความคิดที่เชื่อว่าอย่างไรเสียเธอก็ไม่มีวันเดินได้แบบปกติอีกแล้ว แล้วจะฝืนให้ตัวเองเจ็บไปอีกทำไมกัน ความรู้สึกที่ขี้ขลาดและหวาดกลัวของตัวเองวันแล้ววันเล่าบ่มหัวใจเธอให้ไร้เรี่ยวแรงลงทุกค่ำคืน
สุดท้ายก็เอาแต่โทษก้อนหินก้อนนั้นที่ทำให้ขาเธอบาดเจ็บ จากนั้นก็เริ่มโทษตัวเองที่ไม่ระมัดระวังและวิ่งด้วยความเร็วเกินไปในวันนั้น เธอเอาแต่เงียบและค่อยๆปลีกตัวออกจากผู้คนที่เธอรู้จักและเฝ้ามองขาที่บาดเจ็บอยู่อย่างนั้นด้วยความเสียใจเพียงลำพังเพียงเพราะคิดว่าไม่มีใครช่วยตนได้อีกต่อไป

ใส่ความเห็น

*